Log in

Πλημμύρα Καλλονής | Μήπως τελικά δεν φταίει κανείς;

Μεγάλη αναταραχή, τεράστια καταστροφή αλλά και ακόμη περισσότερη ψυχολογική πίεση για δεκάδες πολίτες του λεκανοπεδίου Καλλονής, εξ'αιτίας της ανεπανάληπτης νεροποντής και πλημμύρας, της 28ης Νοέμβρη 2016.

Μέσω του kalloninews.gr προσπαθήσαμε να παρουσιάσουμε την εικόνα του Λεκανοπεδίου (και όχι μόνο) με συνεχή ρεπορτάζ, τα οποία έβγαιναν και απο εσάς τους αναγνώστες αλλά και απο τα οδοιπορικά μας. Είχα καιρό να αρθρογραφήσω στο προσωπικό μου blog αλλα νομίζω είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου και να σας κάνω να συμφωνήσετε και να διαφωνήσετε. Όποιος αντίλογος δεκτός.

Ήταν 8 το πρωί της 29ης Νοέμβρη, όταν δέχομαι μια κλήση. Στο τηλέφωνο ο καλός μου φίλος Χάρης Μαραγκός, ο οποίος μου περιέγραφε το πόσο σοκαρισμένος είναι με την κατάσταση του ποταμού και της Σκάλας μετά το μαρτυρικό βράδυ. Μετά απο λίγη ώρα συναντηθήκαμε και του ζήτησα να με βοηθήσει στο οδοιπορικό μου με το τζιπάκι του μιας και το νερό ήταν μισό μέτρο γύρω απο τον Τσικνιά.

Πράγματι, ξεκινήσαμε την περιήγηση μας στο ανάχωμα του ποταμού, σε παράλληλους δρόμους, χωράφια, στην Σκάλα και σε όλο το λεκανοπέδιο παρατηρώντας και φωτογραφίζοντας ο,τι έβλεπα γύρω μου, κάνοντας παράλληλα και συζήτηση για τα όσα βλέπαμε. 

Φυτά και δέντρα ριγμένα και γυρισμένα αναλόγως με την φορά του ποταμού. Κατεστραμμένα χωράφια, κατεστραμένοι δρόμοι με μεγάλες ποσότητες πέτρας και χώματος μέσα, φερτές ύλες μεταφερμένες μέσα σε περιουσίες και αγρότες να κάνουν βόλτες μη μπορώντας να πιστέψουν τι είχε συμβεί. Ζώα πεθαμένα στο διάβα της διαδρομής μας, φράχτες ριγμένοι, πόρτες και λαμαρίνες σκορπισμένες σας τραπουλόχαρτα, ανάμεσα σε μια ηρεμία της φύσης μετά τον τεράστιο "θόρυβο" του Τσικνιά.

Μετά απο 2,5 ώρες περιήγηση, παρατήρησα πως το "σπάσιμο" του Τσικνιά ήταν πριν απο το κομμάτι του ποταμού που είχε μεγάλα δέντρα και πυκνά φυτά. Ήταν μετά τα τεχνητά δρομάκια που υπήρχαν στον ποταμό για να "ενώνουν" τις δυο όχθες του. Επίσης, ήταν σχεδόν απέναντι απο τα αντιπλημμυρικά έργα που είχαν γίνει σε προηγούμενο σπάσιμο του.

Άρα λοιπόν τα αντιπλημμυρικά "βάσταξαν" στέλνοντας την ορμή του νερού να φύγει απο την απέναντι πλευρά, αυτή της Σκάλας.

Φυσικά και κάπου εκεί έγινε εύκολα αντιληπτό πως η "αντίσταση" των δέντρων, η αντίσταση των δρόμων αλλά και των αντιπλημμυρικών "έσπασαν" το ποτάμι απο το σημείο αυτό. Λογικό.

Στη συνέχεια, γεμάτος με οργή, έψαχνα να καταλογίσω ευθύνες ξεκινώντας απο την αυτοδιοίκηση που δεν καθάρισε τον ποταμό, έτσι ώστε το νερό να φύγει χωρίς αντίσταση. Ωστόσο σκέφτηκα πως ευθύνη εκει δεν μπορώ να ρίξω, μιας και ο ποταμός είναι περιοχή "Natura" και απαγορεύονται παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, η ευθύνη πήγε στους οικολόγους που δεν άφησαν να καθαριστεί το σημείο. Όμως, βλέποντας τα χιλιάδες πουλιά και την σπάνια ομορφιά που υπάρχει στον χώρο, ούτε εκεί μπόρεσα να ρίξω ευθύνες. Είναι λίγο απάνθρωπο να καταστρέψουμε ένα τόσο σπάνιο μέρος και να παρέμβουμε στη φύση. Άλλωστε η παρέμβαση μας δεν ήταν σίγουρο πως θα απέδιδε και το ποτάμι δεν θα έσπαγε.

Ύστερα, η ευθύνη πήγε σε εμάς, τους ανθρώπους, που είχαμε φτιάξει 2 δρόμους για να ενώνουν τις 2 όχθες. Αλλά, μετά σκέφτηκα πως αυτά τα δρομάκια, υπάρχουν στο σημείο εδώ και πολλά χρόνια. Τώρα μας πείραξαν; 

Με ανάγνωση μου στο διαδίκτυο, βλέπω διάφορους δημοσιογράφους, να κάνουν αναλύσεις και να αναρτούν ανακοινώσεις για τις ευθύνες. Καταρχήν, θα ήθελα να τους προτρέψω πρώτα να κάνουν αυτοψία απο κοντά και μετά μπορούν να γράψουν ο,τι πιστεύουν. Δημοσιογραφία με απόσταση και δη ανάλυση, καλό θα είναι να μην γίνεται.

Τελικά κατέληξα πως ίσως να είναι απο τις ελάχιστες και πρωτοφανείς φορές που να μην φταίει κανείς. Ακούγεται κάπως, το ξέρω.

Αλλά όταν όλοι οι φορείς, ο καθένας απο το στασίδι του, έκανε αυτό που έπρεπε, απλά έτυχε να πέσουν τόνοι νερού που δεν είχαν ξαναπέσει ποτέ αλλωτε, τότε απλά το ανθρώπινο είδος παρακολουθεί. Ανήμπορο.

Ανάλογη κατάσταση επικρατούσε και στα γύρω χωριά (Άγρα, Μεσότοπος, Σκαλοχώρι, Ερεσό, Ταβάρι κλπα). Εκεί δεν είχαμε Τσικνιά, δεν είχαμε Αχερώνα και πάλι λέμε πως είμαστε τυχεροί που δεν θρηνήσαμε θύματα με τα όσα έγιναν.

Ξέρετε, μπορεί να είμαστε ο πιο δραστήριος οργανισμός πάνω στη γη, αλλά δεν είμαστε το παν. Υπάρχουν πράγματα δυνατότερα απο εμάς, κι ας νομίζουμε πως είμαστε κάποιοι.

Στην περίπτωση της Καλλονής αλλά και της Λέσβου γενικότερα, απλά παραμερίζοντας την θλίψη μας για τα όσα έγιναν, παραμερίζοντας την οργή μας για τα ζώα που χάσαμε, για τις περιουσίες μας που αφέθηκαν για ακόμη μια φορά στο έλεος, βλέποντας τα πράγματα με καθαρό μυαλό, θα δούμε πως απλά ήταν κάτι πρωτοφανή, κάτι που συμβαίνει 1 φορά στα πολλά, πάρα πολλά χρόνια.

Είπα και παραπάνω, κάθε αντίλογος δεκτός. Απλά εκφράζω μια προσωπική μου άποψη.

Αναρτηση Σχολιου

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.

3°C

Καλλονή

Cloudy

Υγρασία: 90%

Ανεμος: 35.40 km/h

  • 19 Δεκ 2018 3°C 0°C
  • 20 Δεκ 2018 6°C 0°C

Kalloninews - Το κέντρο της ενημέρωσης