top of page
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ
REBRAND ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΑ - ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΕΙΔΗ
REPANIS TOURS

Έφυγε ο Στέφανος, μόνος κι έρημος

Είναι απο τις ειδήσεις που όταν τις μαθαίνεις, αν είσαι φιλεύσπλαχνος και λογικός θλίβεσαι.

Θλίβεσαι τόσο για το γεγονός, όσο και για εμάς τους ίδιους.


Λίγο πριν τις 12:00 σήμερα(30/01) σήμανε πένθιμα η καμπάνα στην Καλλονή, για τον Στέφανο.


 

Γνωστός σχεδόν σε όλους στην Καλλονή παρόλο που δεν ήταν κάποιος..."Σπουδαίος".

Ήταν γνωστός για την αγνή του ψυχή, την αθωότητα και την ησυχία του.


Όλοι τον αγαπούσαν, όλοι τον "πείραζαν" απο αγάπη, κανέναν δεν πείραξε.


Ο χαμός του μας γεμίζει θλίψη και οργή για όλους μας, βάζοντας και τον εαυτό μας μέσα.


Όλοι ξέραμε πως ο Στέφανος και ο Στέλιος ζουν σε άθλιες συνθήκες, ζουν με την αλληλεγγύη των γειτόνων και πολλών κατοίκων της Καλλονής, πηγαίνοντας τους φαγητό, δίνοντας τους χαρτζιλίκι, μέχρι εκεί.


Φυσικά, μεγάλη στήριξη σε συτο έδωσαν επι 20 χρόνια το "ΣΙΤΙΖΩ" Καλλονής ενώ μεγάλη επίσης στήριξη έλαβε και εκείνος και ο αδερφός του απο τον "Τρυφων".


Πολλά ακούγονταν τόσα χρόνια για συγγενικά τους πρόσωπα που λάμβαναν αντί αυτών -διότι δεν ήταν σε θέση νοητικά- σύνταξη. Πολλές αντιδράσεις κατά καιρούς για την περιφρόνηση του κράτους προς αυτά τα παιδιά.

Ειλικρινά, την αλήθεια δεν την γνωρίζουμε. Γι'αυτό και τα γράφουμε, μήπως κάποιος γνωρίζει και κινητοποιηθεί η κατάσταση. Τι νόημα έχει; Θα έχει για τον Στέλιο που πλέον, μένει μόνος!


Αν το κράτος όντως περιφρονούσε, καταδικαστέο μέχρι τέλους.


Αν όντως υπάρχει μέριμνα του κράτους για σύνταξη σε αυτά τα παιδιά, τότε η κοινωνία πρέπει να ενδιαφερθεί, ένας αρμόδιος που γνωρίζει, και να κυνηγήσει μέχρι τέλους όποιος είναι αυτός που την λαμβάνει, και αφήνει αυτά τα παιδιά στο όριο της εξαθλίωσης να ζουν μέσα στο κρύο και την υγρασία.


Μπορει φυσικά η σύνταξη να μην είναι επαρκής και η αλήθεια να είναι στη μέση. Όπως κι αν έχει, δεν είναι δουλειά μας να κρίνουμε πάρα μόνο να μεταφέρουμε τα όσα ξέρουμε.


Ο Στέφανος, στα 60 του χρόνια έφυγε, έφυγε αφήνοντας πίσω προβληματισμούς σε όλους μας, σε όλους εσάς που αυτήν τη στιγμή διαβάζετε τα παραπάνω και γνωρίζεται πως απλά, περιγράφουμε μια πραγματική κατάσταση.

Καθημερινά έξω από το σπίτι του, με μια μαγκουρίτσα να περιφέρεται μέχρι την πλατεία, και να επιστρέφει πίσω με ένα τσιγάρο στο χέρι. Δεν είχε χρήματα και πάντοτε εάν ζητούσε από εμάς, το έκανε με τόσο αγνό και όμορφο τρόπο, που κάτι "έσπαγε¨ μέσα σου και ήθελες να του δώσεις τα πάντα.


Θυμίζουμε πως ο πατέρας του, ένας από τους κορυφαίους χτίστες που έχουν περάσει από την Καλλονή, ο Γαβρίλος, δολοφονήθηκε ενώ κοιμόταν με βαριοπούλα, ένα έγκλημα που τότε είχε ταλανίσει τη Λέσβο στις 20 Μαϊου του 2009, αφήνοντας τα 2 παιδιά με μειωμένη αντίληψη και την σύζυγο του πίσω.


Ένα χρόνο μετά, η μητέρα τους Αφρούλα φεύγει από τη ζωή κι αυτή και τα παιδιά μένουν μόνα τους.

Ο Στέλιος βρίσκει απασχόληση στον φούρνο της γειτονιάς όπου και πέραν της απασχόλησης λαμβάνει και καθημερινή βοήθεια και στήριξη σε φαγητό και οικονομική βοήθεια και τους αξίζουν γι αυτό πολλά μπράβο.


Ο Στέφανος επί σειρά ετών πήγαινε στην εκκλησία και ήταν το δεξί χέρι του πάτερ Γιώτη ο οποίος και ήταν ένας απο τους συμπολίτες μας που τον βοηθούσαν.


Σήμερα έφυγε απο τη ζωή, μια ζωή πολύ δύσκολη για εκείνον και πολύ επίπονη. Η μειωμένη νοητική του αντίληψη ίσως να τον έκανε να μην αντιλαμβάνεται και να μην "πονάει" τόσο. Ίσως όμως γνώριζε και τα πάντα, απλώς δεν μιλούσε διότι φοβόταν...


Όπως και να'χει δεν θα μάθουμε ποτέ!

Καλό ταξίδι Στέφανε,

Καλό ταξίδι στην παραδεισένια αιωνιότητα!

4.726 Προβολές0 Σχόλια

Σχετικές αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΔΟΚΤΟΡΙΔΟΥ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
ΕΚΟ ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ
bottom of page